10 Days Off: Dag 4, die van 'De Hell'

22 jul '09 door JB

In Gent dansen ze nu al vier nachten lang op het ritme van de draaitafels. Onze festivalreporter doet verslag van een avond vol 'donderende beats en techno as it should be'.

In de concertzaal mogen Ed & Kim de vierde dag van het Gentse dansfestival inzetten. Een thuismatch, blijkt al snel. Hoewel het bezoekersaantal op het vroege uur nog redelijk laag is, knalt de openingsact de nummers lekker aan elkaar. Ed & Kim zijn al jaren de drijvende kracht achter het Studio Brussel-programma Switch en dat zal het publiek geweten hebben. Het duo beperkt zich niet tot één genre, maar mixt de beste danstracks uit alle hoeken van het muzikale spectrum aan elkaar. Op het einde van hun set is de zaal goed volgelopen, en het publiek steekt het publiek al bij elke climax de handen in de lucht. Al meteen een superstrakke set om te beginnen, het belooft een lange nacht te worden.

Na Ed & Kim is het de beurt aan Jesse Rose. Niet de grootste naam op de affiche van vanavond maar eerder dit jaar leverde de man met What Do You Do When You Don’t één van dé dansplaten van 2009 af. Ook live weet de Brit Gent te overtuigen met zijn aanstekelijke mengelmoes van house, techno en electro. Zijn hit Forget My Name (ft Hot Chip) vormt de rode draad doorheen zijn set. Hier en daar worden flarden van het nummer door de andere tracks gemixt en ook van zijn dansklassieker Blow My Horn worden herwerkte loops door het mengpaneel gestuurd. Het publiek vindt het allemaal meer dan fantastisch en is enthousiaster dan een kleuterschool bij het bezoek van de Sint. Briljant! Op het moment dat de deejay Mars van Fake Blood over de massa laat waaieren, een truck die vooral in 2008 goed werkte, gaat de zaal in overdrive. Een uitgelaten publiek, en overal een gelukzalige glimlach. Niet in het minst op het gezicht van Jesse Rose zelf, die een beetje verbaasd lijkt te kijken naar het succes dat hem te beurt valt.

En het beste moet nog komen: de headliner vanavond is niemand minder dan DJ Hell. De ondertussen 47-jarige Duitser is één van de absolute topnamen op deze editie van 10 Days Off. Het publiek onthaalt hem met een overdonderend enthousiasme. Maar in plaats van meteen het grove geschut boven te halen, bouwt Hell zijn set langzaam op, en is hij de eerste helft eerder spaarzaam met climaxen. In het tweede deel ontbindt hij zijn duivels en laat hij de Vooruit volledig loos gaan. Hoogtepunten bij de vleet bij wat tot nog toe het beste optreden van 10 Days Off was. Hell is een oude vos, die zijn streken nog lang niet verleerd is. Eerder dit jaar leverde hij het onwaarschijnlijk straffe Teufelswerk af waarvan hij maandag op het eind zijn samenwerking met Bryan Ferry tussen het harde technogeweld dropte. Het nummer heet: You Can Dance. Iets dat wij alleen maar konden beamen. You can Dance? Yes, we can.

Verder ook nog: Hugo Kruysh en Supreems mogen respectievelijk de balzaal en het Café openen nadat ze de talentenjacht van vi.be wonnen. Young Talent met stijl dus. Kruysh serveert eerder trage techno en heeft het ongeluk dat het publiek maar traag de weg vindt naar de balzaal. Supreems brengt een mengeling van donkere beats en soms wat commerciëlere nummers, waarop naar het einde van hun set toe al een groepje enthousiastelingen op staat mee te shaken. *** Verassend weinig publiek voor Miike Snow. Miike Snow is een vijfkoppig Zweeds-Amerikaans collectief dat een vreemd soort electropop brengt, ondersteund door een vaak zware, haast psychedelische baslijn. De maskers waarmee de band op het podium komt, passen perfect bij de sfeer van hun muziek. Zien we zeker nog terug. *** Oude rot Fred Nasen sloot met een portie stevige, donkere beats dag vier af. Ideaal om de allerlaatste energie op te doen en doodmoe maar dolgelukkig huiswaarts te keren.

Jan Herregods