Romelu Lukaku: "Wij hadden het voorspeld"

Romelu Lukaku wordt tegenwoordig onmisbaar genoemd voor Anderlecht. De jonge zwarte parel wordt voorlopig zorgvuldig afgeschermd voor de pers. Wij waren iedereen te snel af en interviewden Lukaku, samen met GBA-belofte Mats Rits, begin september al."

De één speelt nu al een paar weken de pannen van het dak bij Anderlecht, de ander kroonde zichzelf dit weekend tot 'man van de match' bij Germinal Beerschot. Romelu Lukaku (16) en Mats Rits (16) zijn hot in de Belgische eerste klasse. Wij brachten de twee jongste profs van 't land een paar weken geleden al samen rond de tafel.

 

"We konden naar Chelsea en Real Madrid, maar ach, die komen later nog wel terug"

De eerste fuif, de eerste kater, de eerste relatie. Zaken waar iedere gezonde zestienjarige mee bezig is. Tenzij je Romelu Lukaku (Anderlecht) of Mats Rits (Germinal Beerschot) heet. Dan verlang je naar de eerste invalbeurt in eerste klasse, het eerste doelpunt of de eerste assist. Gesprek met de jongste profvoetballers van het land. "Wij kunnen geen gewone tieners meer zijn."

 

Tekst: Jeroen Bossaert

Datum publicatie: 08/09/09 (P-magazine 37)

 

Ze hebben een punt, de twee piepjonge gasten. Toen ze vorig jaar hun krabbel zetten onder hun allereerste profcontract betekende dat het einde van hun anonieme, onbezorgde puberteit. Nu vertegenwoordigen ze een eersteklasser en worden ze plots ook een beetje eigendom van supporters en pers. Puberaal gedrag hoort eigenlijk niet, maar ach, hormonen kruipen waar ze niet gaan kunnen. Dat blijkt tijdens de fotoshoot na het interview. Terwijl fotograaf Filip zijn stinkende best doet om in de inkomhal van brasserie Louis in Lier een deftig portret te schieten, zijn de jongens duidelijk met hun hoofd bij andere zaken. Ze kunnen hun ogen nauwelijks van de knappe serveuses afhouden en grijnzen hun tanden bloot telkens er eentje met haar ranke lijf voorbij de fotograaf paradeert. Vooral Romelu heeft het lastig. Wanneer een bruinblonde dienster op een halve meter van hem voorbij glijdt, bijt hij zijn onderlip er bijna af en begeleidt hij iedere heupslag van het meisje met een welgemeende 'auwch'. Mats plooit dubbel. Toch nog een beetje 'gewone tieners', dus.

 

Een gezonde dosis testosteron daar gelaten, zijn Rits en Lukaku wel degelijk meer volwassen dan veel van hun leeftijdsgenoten. En dat moet ook wel als je het bij Germinal Beerschot of Anderlecht wil maken en als je je mannetje wil staan tussen gasten als Jelle Van Damme, Jan Polak, Bart Goor en Daniel Cruz. Ploegmaats waar een 'normale' zestienjarige voetballer alleen maar kan van dromen. Al mag het een wonder heten dat Lukaku en Rits niet in de kleedkamer van één of andere buitenlandse club zitten want het rijtje topclubs dat hen vorig jaar wilde inlijven, oogt indrukwekkend. Real Madrid, AC Milan, Inter, Manchester United, Arsenal, Chelsea, Ajax, Werder Bremen. Allemaal hebben ze getracht 'onze' twee talenten bij hun Belgische clubs weg te kapen. De jongens wimpelden de aanbiedingen af. En dat is - op zijn zachtst gezegd - opmerkelijk.

 

Bood Real Madrid niet genoeg, Mats?

 

MATS RITS: "Integendeel. Het bedrag dat op het contract vermeld werd, lag extreem hoog. Toen ik dat cijfer zag, moest ik toch even slikken. Of het te veel was? Misschien wel, maar eigenlijk is elk bedrag op onze leeftijd te veel hé. Bovendien wilde Real zelfs een villa voor mijn vader en moeder bekostigen. Zodat ik ze niet hoefde te missen. Maar dat was voor mij niet voldoende. Ik wilde dicht in de buurt blijven van héél mijn familie. Ik ben nogal verknocht aan mijn omgeving, mijn school en mijn vrienden. Daarom dat ik een paar jaar geleden ook een aanbieding van Anderlecht naast mij heb neergelegd. Ik zou dan van school moeten veranderd hebben en dat zag ik niet zitten. Bij Germinal Beerschot was ik het toen al te gewoon geraakt."

 

Jij kon naar Chelsea, Romelu. Waarom ging dat niet door?

 

ROMELU LUKAKU: "Omdat ik besefte dat ik mij bij Anderlecht beter zou kunnen ontwikkelen. Dat ik meer kansen zou krijgen. Voor Chelsea was eerst ook al Werder Bremen komen aankloppen, maar die wilden me eerst een stage laten doen en dus wimpelde ik dat af. Daarna kwamen AC Milan en Inter, maar ook daar had ik geen zin in. In Italië krijgt een jeugdspeler nauwelijks kansen. De jongste gasten die doorstoten zijn vaak al twintig. Nadien kwamen de Britse clubs en dan heb je wel zoiets van: 'Pfwoeh… Engeland! Dáár wil ik spelen!' Maar ik zat op dat moment bij Anderlecht al heel dicht tegen een profcontract. Chelsea drong nog aan en ze boden mij een contract dat in België ongezien is voor een jeugdspeler. Mijn ouders zouden hier blijven wonen en ik zou hen een huis gekocht hebben met een deel van het tekengeld. Toen plaatste Anderlecht mij echter bij de beloften en uiteindelijk heeft dat de doorslag gegeven."

 

Vrezen jullie niet dat jullie een gouden kans hebben laten schieten?

 

RITS: (schudt zijn hoofd)

LUKAKU: "Ach, als we goed blijven presteren, komen clubs als Chelsea en Real Madrid binnen een paar jaar wel terug. Als ik mijn huidig contract bij Anderlecht uitdoe, dan ben ik nog altijd maar 21 hé."

Heeft Mbark Boussoufa je een transfer naar Chelsea afgeraden? Hij is vroeger van de jeugd van Ajax naar de beloften van Chelsea verhuisd, was daar kapitein, maar moest toen toezien hoe Roman Abramovich allemaal vedetten binnenhaalde.

LUKAKU: "Ik heb daar toen met Boussoufa niet over gesproken, maar ik kende het verhaal wel en dat heeft zeker meegespeeld. Bij het huidige Chelsea doorbreken is bijzonder moeilijk. Allez, er was deze zomer even sprake dat Diego Forlan van Atletico Madrid zou komen. Die gast scoorde vorig jaar 32 doelpunten in de Primera Division. Ik kan daar 24 doelpunten bij de min-19-jarigen van Anderlecht tegenover stellen. Die concurrentie is niet normaal hé. Als ik naar Chelsea was gegaan, dan wist ik dat ik zeker vier jaar zou moeten hebben knokken om in de eerste ploeg te geraken. Hier bij Anderlecht valt dat beter mee en kan ik nog naar school gaan én iedere dag zonder problemen twee keer trainen. Bovendien heb ik een begeleider gekregen die ik altijd kan bellen en ben ik in de buurt van mijn familie en vrienden. Dat is allemaal belangrijk."

 

Voor jou gaat het allemaal erg snel de laatste maanden, Romelu. Je maakte je debuut in de testmatch tegen Standard en scoorde onlangs je eerste competitiedoelpunt tegen Zulte Waregem.

 

LUKAKU: (grijnst) "Na mijn doelpunt stortte ik in een zee van geluk! De weken na zo'n doelpunt zit je als jonge gast echt met een overdosis aan zelfvertrouwen. Je denkt dat je alles aankunt. Ook de reacties die ik erop gekregen heb, waren niet normaal. Ik heb mijn gsm moeten afzetten omdat er zó veel sms'jes binnenkwamen. En toen ik op de spelersbus inlogde op MSN kreeg ik daar ook de hele tijd felicitaties. Zelfs drie dagen later kreeg ik nog sms'jes. Het was echt te veel. "Ook mijn debuut tegen Standard in de tweede testmatch was fantastisch. Een ongelooflijk moment. Toen ik in Sclessin het terrein opliep, zag ik alleen maar rood. Die spionkop van Standard is echt indrukwekkend. Het lijkt wel alsof de duivel achter het doel staat. Je bevindt je in de hel! Met het doel als poort naar de hemel."

 

In Lyon maakte je je Europese debuut. Nóg indrukwekkender?

 

LUKAKU: (blaast) "Lyon was prachtig. Toen de coach mij van de bank riep, dacht ik: 'Ach, waarom ook niet?' Je beseft dan in een flits dat je zelf altijd naar zulke matchen hebt zitten kijken op tv en dat nu miljoenen mensen hetzelfde doen, maar je gelooft in jezelf en denkt: 'Komaan, ik ga gewoon spelen'. "Na de match (die op 5-1 eindigde, red.) was het minder natuurlijk. Ik herinner me dat het muisstil was op het vliegtuig. Je had eens moeten proberen om daar, temidden van de bestuursleden en de technische staf, recht te gaan staan en te beginnen lachen. Volgens mij hadden ze je contract meteen verscheurd."

 

Jeukt het niet Mats, als je hem ziet spelen in de Champions League? Jij valt bij Germinal Beerschot voorlopig altijd net naast de kern.

 

LUKAKU: (snel) "Ach, binnen een paar jaar zit Mats bij mij in de kleedkamer en spelen we samen in de Champions League." (lacht)

RITS: "Nee, serieus, natuurlijk jeukt het, maar ik moet geduldig zijn. Ik heb voorlopig in alle oefenmatchen mogen meespelen, maar voor de match tegen Roeselare ben ik net afgevallen als 19de. De week erna tegen Standard ook. Daarna was ik met de nationale ploeg weg en de week erna was ik geblesseerd…

LUKAKU: (onderbreekt) "Als Germinal Beerschot zo blijft spelen dan zie ik Mats dit seizoen nog vaak invallen. Die ploeg is slecht bezig. Nu moeten ze risico's durven nemen."

RITS: "We zijn inderdaad slecht gestart, zoals zo vaak, maar dit jaar wilden we nochtans het omgekeerd doen. Op Roeselare waren we de betere ploeg en tegen Standard moesten we eigenlijk ook winnen. Maar ja, je speelt twee keer gelijk en blijft achter met 2 punten. Dat is bitter. "We hebben te veel ups en downs. Vorig seizoen was dat ook zo. We hebben toen een erg sterke reeks neergezet na de winterstop, maar daarvoor was het belabberd. Nu zitten we blijkbaar in hetzelfde straatje. Er is ook erg weinig zelfvertrouwen in de ploeg. Wat normaal is als je niet wint."

 

Aimé Antheunis is ondertussen op straat gezet. Verandert dat veel voor jou?

 

RITS: "Ik weet niet wat ik moet verwachten. Ik ben erg geschrokken toen ik het nieuws vernam en ik besefte ook niet goed waarom hij zo vroeg al buiten gegooid is. Ik dacht dat hij tijd zou gekregen hebben tot na de match tegen Lokeren. Maar goed, het is nu zo, een trainer is een passant hé. Ik heb heel wat te danken aan meneer Antheunis, omdat hij mij bij de A-kern heeft gehaald, maar ik besef ook dat hij niet de enige in de club is die in mij gelooft. Het bestuurt doet dat ook."

 

Bij de Rode Duivels min-17 ben je wel een vaste waarde. Je bent zelfs kapitein. Romelu werd onlangs opgenomen bij de beloften. Staat jou dat ook te wachten?

 

RITS: "Geen idee, maar de snelheid van uitvoering ligt bij de min-17 voor mij nu wel wat laag, ja."

LUKAKU: "Mats is eigenlijk al te goed voor de min-17. Ik denk dat hij zelf doorheeft dat hij een opstapje nodig heeft. Ik herinner mij nog een stage vorig jaar. Ik trainde met de min-19 en hij met de min-17. We moesten toen tegen elkaar spelen en op den duur was dat kinderspel. Ik ken zijn manier van spelen en ik zag dat hij altijd te snel dacht voor de anderen rondom hem. Hij denkt twee stappen sneller en zij zijn te traag."

 

Is dat frustrerend?

 

RITS: "Ik maak mij daar soms druk in. Vooral tijdens een match denk ik soms: 'Hoe kan je nu zo slecht zijn?'. Maar goed, je draait dan de knop om en je speelt voor jezelf. Je probeert zo goed mogelijk te presteren zodat je er zelf beter van kan worden. Dan denk ik: 'Ik blijf maar lopen, da's dan toch goed voor mijn fysiek.'

 

Door jullie statuut als profvoetballer is jullie geen 'gewone' jeugd gegund. Kunnen jullie bijvoorbeeld eens uitgaan?

 

LUKAKU: "Ik krijg sowieso problemen met mijn ouders als ik over uitgaan begin. Ze zijn nogal strikt."

RITS: "Mijn pa heeft liever dat ik niet uitga, maar mijn moeder staat erop. Mijn zus heeft een vriend die bij Willem II voetbalde. Een talent ook. Maar hij is mislukt net omdat hij als jonge gast nooit eens kon uitgaan. Hij had niks. Enkel voetbal. Hij zat in Berchem op school en ging iedere dag naar Willem II. Op een bepaald moment waren er dan wat problemen met zijn contract en dan ging hij één keer uit en was het om zeep. Hij had de smaak te pakken, vond dat hij iets gemist had en ontdekte een hele nieuwe wereld. Om dat te vermijden, heeft mijn moeder liever dat ik ook af en toe eens een stapje in de wereld zet."

LUKAKU: "Voetballers moeten kunnen uitgaan, vind ik. Zolang ze er hun hoofd maar bijhouden. Als je een drankje vast hebt bijvoorbeeld, dan moet je daar je hand bovenhouden. Want er zijn van die flikkers die daar gewoon iets in kappen. En ik wil geen 'Tom Boonen' doen." (grijnst)

RITS: "Voor ervaren voetballers gelden op vlak van uitgaan sowieso andere regels. Phillippe Clement of Bart Goor, die kerels hebben alles al bewezen. Wij niet, dus wij moeten ons nog wat inhouden. Als je al iets bewezen hebt, dan kan je je goesting doen. Zolang je er zaterdag maar staat."

 

Worden jullie op school constant aangeklampt?

 

LUKAKU: "Op school kan je niet meer normaal rondlopen. Mats heeft geluk gehad dat hij zijn profcontract bij Germinal Beerschot in de vakantie heeft getekend want als dat tijdens het schooljaar was gebeurd, dan was hij de volgende dag wellicht omstuwd geweest."

RITS: "Ik hoop dat iedereen me wat met rust laat. Want ik kan niet goed tegen die drukte. Ik ben dezelfde gast als vorig jaar."

 

Ik vermoed dat jullie ook veel aandacht krijgen van vrouwen, niet?

 

LUKAKU: (zwaait met zijn hand) "Jong, jong, als je daaraan toegeeft, dan heb je problemen."

RITS: "Ik heb vooral veel last van meisjes die mij privé-berichten sturen via Netlog. Mijn vriendin is daar superjaloers op en zij antwoordt al die meisjes hoogstpersoonlijk. Ik bemoei mij er niet mee."

LUKAKU: "Als je wil, kan je perfect misbruik maken van zulke meisjes, maar dat doen we natuurlijk niet."

RITS: "Ik herinner mij nog de fandag onlangs. Dat was echt iets raars. Al die mokskes die rond u komen staan en op de foto willen. (Romelu schiet in de lach)  "Ja maar écht. En niet alleen meisjes van onze leeftijd hé. Ook vrouwen waarvan je denkt: 'gij zou mijn moeder kunnen zijn!'" (Romelu komt niet meer bij)

LUKAKU: "Ik herken dat wel. Toen ik op Facebook gezet had dat ik opnieuw vrijgezel ben, kwam er een vrouw van 29 zeggen dat 'het niet voor lang meer zou zijn'. (trekt grote ogen) Man! Dat gelooft ge toch niet? Ik heb dat mens straal genegeerd! Het is voor een profvoetballer eigenlijk best dat je je vriendin leert kennen vóór je doorbreekt. Ik heb het dus vlaggen hé." (lacht)

 

Zijn jullie ontgroend toen jullie de overstap naar de eerste ploeg maakten? Was er een soort van doopritueel?

 

RITS: "Het enige wat de jonge gasten bij ons moeten doen, is iedere training het materiaal gaan halen en terug opbergen. Om ons met onze voetjes op de grond te houden, denk ik."

LUKAKU: "Bij ons moeten nieuwkomers sinds dit jaar een liedje zingen, maar ik ben er al sinds vorig jaar dus ben ik er makkelijk vanaf gekomen."

 

Een liedje zingen? Ideetje van Marcin Wasilewski? Die staat erom bekend een speelvogel te zijn.

 

LUKAKU: "Klopt. En dat heb ik zelf al ondervonden. Vlak voor de oefenmatch in Knokke plakte hij een kruis op mijn rug toen ik het veld opliep. Iedereen die mij passeerde sloeg een kruisteken en begon te lachen. Ik begreep absoluut niet waarom. Dat zijn van die grapjes waar ik wel mee om kan. Bij één van de kinesisten heeft hij dat trouwens ook gedaan tijdens de ploegvoorstelling. Iedereen liep toen naar zijn rug te graaien om zeker te zijn dat zij ook niet het slachtoffer waren geworden van Wasil zijn grappen."

 

Zelf is Wasilewski het slachtoffer geworden van een dubbele, openbeenbreuk. De manier waarop Witsel hem tackelde, was uiterst gemeen. Hebben jullie daar zelf ervaring mee?

 

LUKAKU: "Eerst en vooral: wat Marcin overkomen is, is afschuwelijk. Dat vergeet ik nooit meer. Maar ik herken de situaties wel. Als ik bij de jeugd alleen op weg was naar doel of als iemand mij goed diep stuurde, dan kreeg ik voortdurend trappen. Ik herinner mij nog een match op KV Mechelen met de jeugd van Lierse. Ik en Mats speelden toen samen en hij stuurde mij diep met een perfecte pass. Ik was de verdediger voorbij, maar die gast bleef mij achterna lopen om mij constant op de hielen te trappen. Niet normaal. Probeer dan maar eens vol door te lopen. Hoe ik daarmee omga? Och, je speelt zulke gasten één keer door de benen en dan zwijgen ze."

 

Jullie verdienen nu als 16-jarigen aardig wat geld. Zijn jullie al begonnen met uitgeven?

 

LUKAKU: "Bij mij staat dat op een rekening waar ik niet aan kan. Op mijn achttiende komt die pas vrij."

RITS: "Bij mij ook."

 

Dus jullie kopen geen tasjes van Louis Vuitton?

 

LUKAKU: "Néé, gast! Mijn moeder koopt mijn kleren. En ik let echt wel op wat ik aantrek. Met mijn brede broeken kom ik de kleedkamer nog wel binnen, maar mijn pet doe ik af zodra ik uit de auto stap. Ik wil me bescheiden opstellen. Ze zeggen soms: hoe schever een speler zijn klak draagt, hoe meer streken hij heeft."

 

Wat met een MP3-speler?

 

LUKAKU: "Die heb ik wel, ja."

RITS: "Sommige jongens hebben dat ook echt nodig hé. Ze kunnen zich daardoor beter concentreren."

LUKAKU: "De één wil stilte, de ander muziek. En andere roepen de kleedkamer bijeen. Ik herinner mij een match vorig jaar: 'Kill them!' schreeuwden ze constant. Ik roep ook mee. Je moet dat doen. Als je daar als jonge gast staat als een kip zonder kop, dan bekijken ze je vreemd."

 

Hebben jullie vaste rituelen voor een match?

 

RITS: "Ik ben sterk gelovig, dus sla ik altijd een kruisteken. En ik bid ook."

LUKAKU: "Ik bid altijd een Onze Vader aan de aftrap. Ook in de kleedkamer bid ik."

 

Twee gelovige tieners. Houden jullie je ook aan de regel: geen seks voor het huwelijk?

 

RITS & LUKAKU: (in koor) "Ho, ho, zover moet het niet gaan."

RITS: "Wij zijn niet zoals Kaká hé. Die is extreem gelovig, leest constant de bijbel en heeft gewacht met seks voor het huwelijk. Dat is een beetje extreem." (lacht)

 

Tot slot, voor welke club willen jullie ooit voetballen?

 

RITS: "Ik ben een fan van Arsenal. Die club geeft veel kansen aan jeugdspelers en speelt altijd mooi voetbal."

LUKAKU: "Ik heb geen voorkeur. Zolang het maar de Europese top is. Dan ben ik tevreden."