De 5 slechtste films van de 21ste eeuw tot nu toe

9 feb '10 in Actua door Karsten

P-recensent Bernard Van de Popeliere had het dubieuze voorrecht deze grensverleggend waardeloze films te bekijken. En hij moest er nog iets over schrijven ook.

 

 

Battlefield Earth (2000)

Over de plas is Battlefield Earth al uitgeroepen tot de domste en slechtste film van de 21ste eeuw. En in Amerika zijn ze wat ge­woon! Op de generiek lezen we dat het verhaal zich afspeelt in het jaar 3000 en dat de mensheid een bedreigde diersoort is. Er is iets ergs gebeurd, de overlevenden zijn weer holbewoner geworden, rijden te paard en gedragen zich als apen. De planeet wordt gere­geerd door lelijke aliens van drie meter hoog die Psychlo’s heten omdat ze van de planeet Psycholo komen. Ze hebben rastakapsels, slangen in hun neus en ze worden aangevoerd door John Travolta die de hele tijd kwaadaardig lacht om zoals in slechte sciencefiction­films uit de jaren ‘50 duidelijk te maken dat hij de slechterik is. De camera staat de hele tijd schuin, misschien wel omdat de Psychlo’s zo veel groter zijn dan de mensen (Travolta en co lopen moeizaam op reusachtige plateauzolen). Misschien omdat de regis­seur zat was.

 

De schrijver van het boek waarop de film is geba­seerd, scifi-goe­roe en Scientology-stichter L. Ron Hubbard, was in ieder geval zot. Barry Pepper is de man die de mensheid zal redden door zijn collega’s holbewoners uit te leggen wat een gelijkzijdi­ge driehoek is. Hij laat hen vervolgens vliegen met jets die al duizend jaar in een loods staan en die meteen starten. Want als je de vlieg­tui­gen en de autowrakken bekijkt, moet de beschaving ge­stopt zijn in het jaar 2000. Toch werkt alles nog duizend jaar la­ter. Het sim­plisme van Battlefield Earth zou je doen denken dat de beschaving inderdaad is opgehouden te bestaan in het jaar 2000, als ze in Hollywood dit soort onzin maken. (BVdP)

 

Regie: Roger Christian. Met: John Travolta, Barry Pepper, Forest Whitaker, Kim Coates

Quotering: 1/2 op 5

 

Filmpje: het beste uit Battlefield Earth, kwestie van je de tijd te besparen.

 

Gigli (2003)

Eigenlijk heb ik al veel plezier beleefd aan Gigli: ik heb er me meer dan eens vrolijk over gemaakt in de rubriek Shortcuts en tij­dens de voorstelling heb ik vaak luid en hard gelachen. Gigli is een hele slechte film, hij heeft de relatie tussen Ben Affleck en Jennifer Lopez verzuurd maar hij heeft een hoge amusementswaarde. Omdat alles wat erin gebeurt potsierlijk en totaal ongeloofwaardig is. En omdat de personages dingen zeggen die u of ik zelfs niet zouden uitkramen als we met een krat bier achter onze kiezen op een personeelsfeestje de paljas stonden uit te hangen.

 

Affleck speelt Gigli, een hele domme gangster die van zijn baas een men­taal gehandicapte jonge kerel moet ontvoeren. Dan krijgt Gigli het gezelschap van een lesbische gang­ste­rin (Lopez) die hem in de ga­ten moet houden van hun baas omdat die Gigli een dommerik vindt. Affleck probeert uiteraard Lopez binnen te doen met aller­lei domme praat. Hij zegt dat er in elke relatie iemand een koe is en iemand een stier, en hij loeit. Hij noemt zichzelf The King of Slick en draagt een ode aan zijn lul voor. (Tussenin noemt de mentaal ge­handicapte hem voortdurend een idioot.) Lopez beschrijft dan de voordelen van haar pussy en uiteindelijk belanden ze samen in bed waarop Lopez die historische woorden uitspreekt die mij bijna mijn bioscoopstoel deden inslikken: “It’s turkey time. Gob­ble, gobble, gobble!” Waar­mee ze wil zeggen dat hij haar oraal mag bedienen. Na de seks zegt Affleck tegen zijn lul: “Gezondheid, penis!” Echt waar.

Om eerlijk te zijn, maken Christopher Walken en Al Pacino zich bijna even be­lachelijk als Affleck en Lopez, maar zij zijn ten­minste na de op­names niet met elkaar gaan samenwonen. Toch niet dat ik weet. (BVdP)

 

Regie: Martin Brest. Met: Jennifer Lopez, Ben Affleck, Justin Bartha, Christopher Walken, Al Pacino

Quotering: 1,5 op 5

 

Filmpje: Gigli in 50 seconden, en toch niks gemist!

 

Swept Away (2002)

Dit moest Blue Lagoon voor volwassenen worden. Of Cast Away met de borsten van Madonna in plaats van de baard van Tom Hanks. Hopelijk is het niet de definitieve schipbreuk van Guy Ritchie. Hij maakte schitterende films zoals Lock, Stock & Two Smoking Barrels en Snatch waardoor hij heel hip werd, waarna Madonna met hem trouwde. Tja. Vervolgens wou ze acteren in een film van manlief. Tja in het kwadraat. Dus maakten ze een remake van een film uit 1974 van Lina Wertmüller. Gaat u zitten om de titel te lezen: Travolti a un In­solito Destino nell’azzuro Mare d’Agosto. Die ging over een rijke teef die op een onbewoond eiland terechtkwam met een Italiaanse matroos die ze op het schip had vernederd.

 

Nu speelt Madonna de rijke teef (typecasting, zeker?) en de Ita­li­aanse hengst wordt ge­speeld door de zoon (Adriano Giannini) van de vorige (Giancarlo Giannini), als u begrijpt wat ik bedoel. Madonna en haar rijke vrienden cruisen over de Middellandse Zee. Zij zet een zeer kari­katurale bitch neer die voortdurend een van de matro­zen (Giannini) kleineert omdat de vis niet vers is en zo. Ze rookt ook sigaren op haar hometrainer. Even later spoelt het duo aan op een onbewoond eiland waar zij afhankelijk is van hem want hij kan vis vangen en de kop afbijten en zij kan alleen maar zeuren. “Noem mij meester, word mijn slavin en word verliefd op mij”, gebiedt hij haar waarop de film nog potsierlijker wordt dan de dialogen. Ze moet zelfs zijn voeten kussen!

Hun stoeipartijen zijn onopwindend want Madon­na halfnaakt is niet sexy: ze is zo afgetraind dat haar armen pe­ziger zijn dan de benen van Briek Schotte en ze heeft letterlijk een kiekenborst. Dit lijkt wel een sm-film voor kinderen: zonder sm, seks of erotiek. Waarin de toekomstige geliefden elkaar uit­schelden als volgt: Dwerg! Hoer! Hond! Teef! Echt waar. De scheld­partij werd ongetwij­feld overgedaan ten huize Madonna nadat de ech­telieden de film hadden gezien. (BVdP)

 

Regie: Guy Ritchie. Met: Madonna, Adriano Giannini, Bruce Green­wood, Jeanne Tripplehorn

Quotering: 1/5

 

Filmpje: de trailer van Swept Away.

 

I Know Who Killed Me (2007)

“Ramptoerisme”, glunderde een collega toen het licht uitging. I Know Who Killed Me werd in de VS uitgeroepen tot slechtste film van het jaar en won meer Golden Raspberries dan de vorige record­houders Showgirls en Battlefield Earth: acht! Dat heeft hij te danken aan Lindsay Lohan die twee Raspberries won: slechtste ac­trice en slechtste filmkop­pel omdat ze twee rollen speelt. Eerlijk gezegd viel de film me een beetje tegen: hij was wel slecht, maar niet zo slecht dat het leuk werd.

 

Lohan, die er ongewassen, slecht geschminkt en nogal afgeleefd uitziet, speelt een rijke studente die verhalen schrijft over een stripster die Dakota heet. Dus zien we Lohan ook als paaldanseres in een gore kroeg, maar ze houdt altijd haar ondergoed aan. De studente wordt ontvoerd door een gestoorde seriemoordenaar die met scherpe instrumenten uit blauw glas een been en een arm afsnijdt maar om een of andere reden de klus niet kan klaren en haar niet vermoordt. Maar wanneer ze in het ziekenhuis ontwaakt, beweert ze Dakota de stripper te zijn en niet de studente. Volgens haar is de studente nog in handen van de killer, maar haar ouders geloven haar niet. Haar vriendje ook niet, tot ze specta­cu­lair met hem van bil gaat want dat soort seks had hij niet met de Lindsay de schrijf­ster. Hij geeft haar een bos blauwe rozen, veel personages dragen blauwe rubberen handschoenen, de onnozele symbo­liek is lachwekkend, het verhaal lijkt nergens naar omdat alle verhaallo­gica zoek is, de dialogen zijn soms onbedoeld hilarisch… “Say hel­lo to your state of the art hand!” zegt een vrolijke dok­ter met een paardenstaart op zijn kop wanneer hij haar een elek­tronische hand aanmeet die ze net als haar beenprothese als een gsm moet opladen wanneer het ding begint te piepen!

 

Het was waarschijnlijk de bedoeling om iets te maken zoals Twin Peaks: Fire Walk With Me van David Lynch en dat is grandioos mis­lukt. Het resultaat is een slechte film waarin Lindsay Lohan zeer slecht acteert, twee keer zelfs. Maar dat is niet zo leuk als wij ramptoeristen hadden ver­wacht. En dat valt tegen, dus. (BVdP)

 

Regie: Chris Sivertson. Met: Lindsay Lohan, Julia Ormond, Neal McDonough, Brian Geraghty en Lindsay Lohan.

Quotering: 1,5 op 5

 

Filmpje: Lindsay Lohan doet een paaldansje in I Know Who Killed Me.

 

Freddy Got Fingered uit 2001 werd destijds niet door onze recensent beoordeeld. Waarschijnlijk weigerde hij om naar de pers­visie  te gaan. Of was hij na het bekijken ervan in een diepe, maandenlange coma gesukkeld. Op de toonaangevende filmsite IMDb kunt u massa’s recensies lezen, voornamelijk extreem vernieti­gen­de. Zoals:

 

“I think this is the worst movie ever. It did not have a point, it was not funny, it was nothing.. I watched the movie with the biggest question mark ever.. And the question was: who made this? Why? Why would you unleash something like that?”

 

Filmpje: de trailer van Freddy Got Fingered.