Angela Gossow, brulboei met borsten
21 jun '11 in Actua door Karsten
In de P van deze week vindt u een fijn interview met Angela Gossow van Arch Enemy. Een lieflijk ogend blondinetje dat kan brullen als een moordzuchtige Neanderthaler. De rest van het interiew vindt u hieronder. En check zeker ook de onderhoudende filmpjes onderaan!
Angela, we spraken met Michael Poulsen van Volbeat over de vraag wie er na Metallica, AC/DC en Iron Maiden komt. Onder die megagroepen is de metalwereld verdeeld in hokjes. Er zijn niet veel groepen die echt een breed publiek aanspreken. Gaan metalfestivals wel nieuwe headliners vinden?
GOSSOW: “Nieuwe supergroepen zie ik ook niet meteen. Misschien heb je straks alleen nog maar subtoppers en zal de koek wat meer gelijk verdeeld worden. Nu vangen die grote headliners een massa geld en blijven er slechts kruimels over voor de wat kleinere bands. Maar misschien wordt Volbeat wel de nieuwe supergroep. Al ben ik absoluut geen fan van hen. Het zal in elk geval niet Arch Enemy zijn, daar zijn wij te extreem voor. Maar ik ben tevreden met onze omvang. We zitten nu in de middengroep en kunnen op de grote festivals spelen in bijna elk land. Zo is het goed. Maar weet je, ik geloof niet dat Iron Maiden en Metallica straks met pensioen gaan. Die gasten gaan gewoon spelen tot ze letterlijk dood vallen! Ze hebben het in hun bloed zitten. Ik kan me niet voorstellen dat ze gewoon thuis in de zetel gaan zitten om wat te lezen en in de tuin te werken. Optreden is een soort drug. Je kan daar niet mee stoppen.”
Dus we gaan jou ook nooit in een mantelpakje een groot bedrijf zien leiden?
GOSSOW: “I don’t think so! Ik ben dol op wat ik nu doe. Misschien ga ik ooit minder touren en meer andere bands managen. Maar ik zou er niet zomaar mee kunnen stoppen. Ik ben een workaholic. Ik haat stilzitten. Ik heb nog nooit vakantie genomen.”
Over touren
Vind je toeren ook vervelend?
GOSSOW: “Ach, alles kan soms vervelend zijn, thuis werken ook. Het voordeel van toeren is dat je een stuk van de wereld ziet, dat je nooit verveeld raakt en dat je veel leert over jezelf en anderen. Het is heel goed voor je ontwikkeling als mens. De nadelen zijn het vele wachten en reizen, weinig ruimte voor privacy, verkeersproblemen, heimwee,… Het is een heftig leven. Maar het houdt je wel jong. Als je pakweg boven Buenos Aires landt en je ziet die energetische stad… Dat kan heel inspirerend zijn. Dat is avontuur.”
Wat heb je geleerd over jezelf?
GOSSOW: “Al die kleine egocentrische kantjes, dingen die jij doet en anderen niet. Thuis word je daar niet op aan gesproken, maar in een band wel. Ik ben bijvoorbeeld een controlefreak. Ik loop constant mensen achterna om hen te vertellen dat ze moeten gehoorzamen, ik ruim constant dingen op, ik noteer dingen die nog moeten gebeuren,… Dat is een tic. Op tournee moet ik dat voor een stuk intomen. We hebben een manier gevonden om het voor iedereen oké te houden. Er zijn een paar regels. Je hangt geen vuile kleren in de toerbus. We zorgen ervoor dat we om de twee weken een wasmachine hebben, zodat we nooit stinken. We poetsen het toilet op de bus elke dag. We vervangen de vuilzakken twee keer per dag. Als je op zo’n kleine ruimte samenleeft, zijn die afspraken nodig. We hebben ook geleerd om een stap terug te zetten als iemand van de band wat down is of even wat ruimte nodig heeft. Je ontwikkelt een antenne voor de gevoelens van de anderen. Je leert inschatten wanneer je iemand met rust moet laten of wanneer hij net een babbel nodig heeft.”
Daar zijn vrouwen doorgaans beter in.
GOSSOW: “Ik kan niet klagen over mijn jongens, hoor. Het gebeurt regelmatig dat een van hen zegt: ‘Angela, we hebben een hotelkamer vanaf drie uur, neem gerust je tijd, doe de deur op slot en relax maar even’. Als je wekenlang aan het toeren bent, is dat het beste wat er is: even een kamer voor jezelf hebben. Dat is genoeg om rust te vinden en je batterijen weer op te laden.”
Over festivals
Jullie zijn een van de headliners in de Marquee op Graspop. Ging je vroeger zelf ook graag naar festivals?
GOSSOW: “Eigenlijk niet, want als bezoekers raak je nooit dicht genoeg bij je favoriete bands. Ik hou niet van te veel mensen dicht op elkaar gepropt. Ik hou eerder van rust en alleen zijn. Maar het is natuurlijk anders als je voor zo’n enorm festivalpubliek staat. Ik heb mijn eigen ruimte, het podium is helemaal van mij. Maar in zo’n opeengepakte massa staan: bah! Ik ging vroeger wel naar festivals, hoor: Dynamo, Wacken. Maar hoe ouder, hoe nerveuzer ik word als ik tussen te veel mensen sta.”
In dat geval wensen we je een halve dag in een fijne Kempense hotelsuite! We zullen de massageolie al klaar leggen.
Mail door
